بچه‌هاى مسجد

صلوات

اون چيه با خط نور تو آسمون نوشته بود؟
سلام خدا بود و سلام هر فرشته بود
صلواته صلوات، صلواته صلوات
بخوريم نقل و نبات، بفرستيم صلوات
¤¤¤
من دلم مي خواد برم تو آسمون پر بزنم
به مدينه گل محمدي سربزنم
سوغاتي دارم برات ،صلواته صلوات
بخوريم نقل و نبات، بفرستيم صلوات
¤¤¤
هركسي تو زندگي غصه داره، گرفتاره
با نگاه باروني مي گرده دنبال چاره
راه حل مشكلات ،صلواته صلوات
بخوريم نقل و نبات، بفرستيم صلوات
¤¤¤
بيا دنيا رو كمي با چشم دل نظر كنيم
دلمون رو مهمون ستاره سحر كنيم
نور كل كائنات، صلواته صلوات
بخوريم نقل و نبات، بفرستيم صلوات

محمد علي بگلو

يك نقاشي، يك پرنده

ژاك دوپروور- شاعر فرانسوي
ترجمه: كيهان بچه ها (شماره 355 بيست و پنجم شهريورماه 1365)

ابتدا قفسي رسم كنيد
با در باز
و سپس
چيزهايي زيبا، آسان
خوب و سفيد
داخل آن بكشيد
بعد نقاشي را جلو درختي قرار دهيد
خودتان
پشت يك درخت پنهان شويد
بدون حرف زدن
بدون نفس كشيدن
بعضي اوقات پرنده به سرعت مي آيد
اما گاهي ممكن است سال ها طول بكشد
وقتي كه پرنده آمد
صبركن تا داخل قفس شود
و زماني كه داخل شد
با مهرباني در قفس را ببند
سپس
بدون آن كه به پرنده دست بزني
ميله هاي قفس را پاك كن
حالا
براي پرنده يك درخت بكش
و براي درخت شاخه هايي زيبا
بعد
صبركن تا پرنده برايت آواز بخواند
اگر آواز نخواند
نشان مي دهد كه نقاشي را بد كشيده اي
اگر آواز خواند
مي گويد نقاشي را قشنگ كشيده اي
و حالا بگو
نشان بده كه خوب نقاشي مي كشي.

در كنار پنجره

باز آفتاب سرخ
ـ مرغ خسته غروب ـ
روي آخرين درخت آسمان نشسته است
او به خانه هاي روستا نگاه مي كند
خانه هاي روستا
با محبت و صميميت
در كنار هم نشسته اند
روبه روي خانه ها
- ميان باغ-
روي دست هاي مهربان يك چنار
چند دسته سار
گرم شعر خواندن اند
من كنار پنجره
رفته ام به باغ سبز خاطرات
ياد دوستان با صفا به خير!
حيف دست كوچكم به دورها نمي رسد!
كاشكي
شعر دلنشين سارهاي باغ
لحظه اي به گوش دوستان من
لحظه اي به دور دست هاي دور مي رسيد 

شعر و تصویرگری :محمدعزيزي«نسيم»

این شعر و تصویر در هفته نامه ی دوچرخه

شماره ی ۳۴۴ در ۱۷ آذر ۸۴ به چاپ رسید.

در مغازه جگركي

وارد مغازه اصغرآقا كه شدم، چشمم افتاد به ساعت روي ديوار، يك ربع مانده بود به چهار.
اين دومين روزي بود كه من پايم را توي مغازه جگركي اصغرآقا مي گذاشتم. درست دو روز پيش بود كه آقام دستم را گرفت و آورد اينجا و قرار شد هر روز ساعت چهار بيايم اينجا و تا ساعت هشت شب كار كنم.
از كنار ميز و صندليها رد شدم و رفتم كنار اصغرآقا. آب دهانم را قورت دادم و سلام كردم. اصغرآقا- در حالي كه داشت جگرهاي سياه را خرد مي كرد - سرش را بلند كرد و تا چشمش به من افتاد، با صداي گرفته اي گفت: «چرا خشكت زده بچه؟ برو دستمال را بردار و ميزها را تميز كن. الآن سر و كله مشتريها پيدا مي شود.»
نمي دانم چرا از اصغرآقا كمي مي ترسيدم. شايد آن هيكل چاق، قد كوتاه، چشمهاي درشت، سبيلهاي كلفت و موهاي فرفري اش مرا به وحشت مي انداخت.
بدون معطلي پريدم و دستمال توري سفيد را از روي جعبه نوشابه ها برداشتم و بردم زير شير آب گرفتم. شير را كه بستم، دستمال را چلاندم و رفتم سراغ ميزها.
دستمال كشيدن روي ميزها كه تمام شد، رفتم پيش اصغرآقا و گفتم: «اصغر آقا تمام شد.»
اصغرآقا- همانطور كه سيخها را توي سيني پر از جعفري مي چيد- رو به من كرد و گفت: «از سطل قرمز زغال بردار و اجاق را روشن كن و يك تكه خوش گوشت بينداز روي زغالها.»
خاك انداز آبي رنگ پلاستيكي را از گوشه ديوار برداشتم و بردم توي سطل و انداختم زير زغالها و بعد با خاك انداز پر از زغالم به طرف منقلي كه بيرون از مغاز بود، رفتم.
يكدفعه بيرون از مغازه، چشمم به پيرمردي پيراهن آبي افتاد كه يك كلاه سبز سرش بود و ريش سفيدي داشت.
پيرمرد كنار جوي آب نشسته بود و از پشت شيشه عينكش به آب كثيف آن خيره شده بود. در كنار پيرمرد يك چمدان چوبي با در شيشه اي بود؛ چمداني پر از انگشتر و تسبيح و شيشه هاي كوچك و بزرگ.
زغال خاك انداز را توي منقل خالي كردم و باز حواسم رفت پيش پيرمرد. جلو رفتم و گفتم: «چي شده بابا؟ دنبال چيزي مي گرديد؟»
پيرمرد سرش را بالا گرفت و به من نگاه كرد. چشمهايش از پشت عينك مثل دو تا تيله آبي مي درخشيد. با لبخندي گفت: «انگشترم افتاده...»
دلم به حالش سوخت. جلوتر رفتم و كنارش نشستم. آستين دست راستم را بالا زدم. بعد خم شدم و دستم را تا آرنج كردم توي جوي آب. كمي سرد بود. پيدا كردن انگشتر آن هم ميان اين همه لجن و آشغال كار مشكلي بود.
انگشتان سرگردان دستم را با احتياط به اين طرف و آن طرف مي بردم تا مبادا شيشه اي دستم را ببرد.
دستم همانطور كه در گردش بود يك دفعه انگشت كوچكم به چيزي خورد . مشتم را جمع كردم و از آب جوي بيرون آوردم.
خودش بود، يك انگشتر قشنگ با نگين آبي فيروزه اي. درست مثل چشمهاي پيرمرد.
انگشتر را به پيرمرد نشان دادم و گفتم: «اجازه بدهيد آن را آب بكشم. كثيف شده.»
پيرمرد، در حالي كه از پيداشدن انگشترش خوشحال شده بود، گفت: «دستت درد نكند. زحمت مي شود.»
بلند شدم و انگشتر را بردم و گرفتم زير شير آب. اصغر آقا هنوز مشغول بود. ياد زغالها كه افتادم، هول برم داشت. آستينم را پايين دادم و زود از مغازه بيرون آمدم. پيرمرد منتظرم نشسته بود.
انگشترش را كه دادم، نگاهي به من كرد و گفت: «الهي خير ببيني جوان. عاقب به خير بشوي.» خواستم از پيرمرد جدا بشوم كه ديدم دستم را نگه داشته است.
- يك دقيقه صبر كن.
كنار پيرمرد ايستاده بودم كه يكدفعه ديدم در چمدانش را باز كرد و يك سرنگ بزرگ از آن بيرون آورد . با ديدن سوزن بزرگي كه سر سرنگ بود، به ياد آمپول زدن دكترها افتادم. بي اختيار ترسيدم. نمي دانستم پيرمرد مي خواهد با آن چكار كند.
بعد از كمي معطلي ديدم يك شيشه از چمدانش بيرون آورد و در پلاستيكي سبز رنگ آن را باز كرد. بعد پيرمرد سرسوزن را برد توي شيشه و دسته سرنگ را بالا كشيد. وقتي كمي از مايع زرد رنگ شيشه توي سرنگ جمع شد. پيرمرد سرسوزن را از شيشه درآورد و به طرف من گرفت.
وقتي دسته سرنگ را فشار داد، عطر گل ياس مشامم را نوازش داد. پيرمرد يكي دوبار انگشت شصتش را روي دسته سرنگ فشار داد و لباسم را پر از عطر گل ياس كرد.
¤¤¤
- آقا پسر! دو تا نوشابه.
دو تا نوشابه از جعبه نوشابه ها برداشتم و با در بازكن درشان را باز كردم و بردم طرف ميز وسط كه دو تا جوان بودند.
نوشابه ها را كه دادم از مغازه بيرون آمدم تا سري به جگرهاي روي منقل بزنم. باد بزن را برداشتم و شروع كردم به بادزدن.
گرم باد بزن بودم كه دستي به شانه ام خورد برگشتم. همان پيرمردي بود كه چند ساعت پيش انگشترش را برايش پيدا كرده بودم و او به من عطر ياس زده بود.
پيرمرد رو به من كرد و گفت: «اين جگرها، سيخي چند است؟»
گفتم: «سيخي پنجاه تومان.»
پيرمرد گفت: «داشتم از اينجا رد مي شدم كه چشمم افتاد به اين جگرها. ديدم اين جگرها لكه دار است. اينها مريضي دارد . از اينها نفروشيد مردم را مريض مي كند.»
با تعجب نگاهي به جگرها كردم. اين لكه هاي سفيد را قبلاً هم ديده بودم اما فكر مي كردم اينها براي خود جگرند.
رو به پيرمرد كردم و گفتم: «پدرجان! من نمي دانم به اصغرآقا بگوييد اينجا مال اصغرآقاست.»
بعد برگشتم و اصغرآقا را نشانش دادم كه پشت پيشخوان ايستاده بود و داشت اسكناسها را دسته مي كرد تا بشمارد.
پيرمرد اصغرآقا را كه ديد. لبخندي زد و با چمدانش رفت توي مغازه كه حالا پرشده بود از مشتري.
جگرها را برگرداندم و بادبزن را برداشتم. نگاهم روي جگرها بود كه ناگهان صدايي از توي مغازه بلند شد.
- برو بيرون ببينم. تو كه مشتري نيستي بفرما بيرون.
صداي گرفته اصغرآقا را مي شناختم. معلوم بود از چيزي عصباني شده است.
- آقا براي ما مأمور بهداشت شده.
برگشتم به طرف مغازه. خوب كه نگاه كردم ديدم چمدان پيرمرد وسط مغازه ولو شده است و وسايلش ريخته روي زمين.
پيرمرد نشسته بود و داشت تسبيح و انگشترها را توي چمدانش مي ريخت.
چند تا از مشتري ها جلوي اصغرآقا را گرفته بودند.
- بابا اصغرآقا ولش كن. حالا پيرمرد است و يك چيزي گفته.
- من يك عمر است اينجا مغازه دارم هيچكس چيزي نگفته . حالا معلوم نيست اين يكي از كجا سبز شده است.
پيرمرد وسايلش را جمع كرده بود ولي هنوز بلند نشده بود. انگار دنبال چيزي مي گشت. دو تا از مشتريها اصغرآقا را بردند پشت پيشخوان. من به خودم جرأت دادم و آمدم پيش پيرمرد.
- بابا چيزي گم كرده اي؟
- در شيشه عطر...
پيرمرد اين را گفت و دستش را روي زمين كشيد. نگاهم به انگشتر فيروزه اش افتاد. خم شدم و زير صندليها را نگاه كردم. يكدفعه ديدم كنار تشتك نوشابه ها، زير پاي يكي از مشتريها يك پلاستيك سبزرنگ ديده مي شود.
سريع رفتم زير ميز و در شيشه پيرمرد را برداشتم و به دستش دادم.
پيرمرد در شيشه عطرش را بست و آن را توي چمدانش گذاشت و بلند شد و از مغاه بيرون رفت.
من هم بلند شدم و خواستم از مغازه بيرون بيايم كه صداي يكي از مشتريها مرا به خود آورد.
- آقا پسر پس اين جگرهاي ما چه شد؟
زود از مغازه آمدم بيرون منقل را نگاه كردم همه جگرها زغال شده بودند!

محمد عزيزي «نسيم» دوشنبه ۸/۱۰/۷۶

هزار آفرین

روز سیزدهم فروردین ماه بود و حوصله ی همه مان سر رفته بود .

توی حیاط نتوانستیم بازی کنیم چون توپ بادی مان به شیشه خورد و نزدک بود  آن را بشکند اما لامپ دویست شکست

و بابا جون کمی عصبانی شد .

دنبال جایی برای بازی می گشتیم . آمدیم بیرون و چشممان خورد به خرابه های خانه های مردم اتابک.

بچه ها هم آمدند و بازی زیبایشان آغاز شد . خانه سازی ، نقاشی و ....

به راستی خلاقیت کودکانمان در کجا شکوفا خواهد شد؟

آقا سجاد هاشمی ! سلام

امشب شب سیزدهم نوروز است . الان که دارم این نامه را برایت می نویسم ساعت حدود یک نصفه شب است .

امشب به طور اتفاقی به وبلاگ تو سر زدم آن هم از طریق وبلاگ دوست شاعرم  آقای سپاهی یونسی.

وقتی صفحه ی وبلاگت آمد منتظر بودم  نوشته ی تازه ای از تو ببینم اما  باتعجب دیدم که بر پیشانی وبلاگت نوشته اند : " کودکانه های زنده یاد سجاد هاشمی "

جستجوگر ذهنم همه ی سجاد هایم را پش رویم  حاضر کرد. آه سجاد هاشمی داستان نویس ۹ساله !

به یاد نظرم افتادم که درباره ی تصاویر زمینه ی وبلاگت نوشته بودم :

الان که دارم این نامه را می نویسم همه خوابند اما من و تو بیداریم . من خوب می دانم تو جواب سلام مرا بی پاسخ نخواهی گذاشت .

راستی سلام مرا به رسول الله ـ که درود خدا بر او و خاندانش باد ـ برسان همچنین امام رضا علیه السلام که تو همشهری اش بودی .

 آقا سجاد من مربی تربیتی دبستان شهید چمران منطفه ۱۵ در نوبت بعداز ظهر هستم . به بچه ها می گویم برای آرامش پدر و مادر مهربانت و همچنین شادی روح تو دعا کنند .

 راستی پارسال که من در این دبستان نبودم یکی از بچه های خوب  دبستان که سید طباطبایی  بود به رحمت خدا رفت . به گفته ی مدیر مان او از گل های سرسبد چمران بود . اگر طباطبایی را دیدی بگو عزیزی سلام رساند .

آقا سجاد دلم می خواهد شعری را که برای امام سجاد علیه السلام سروده ام را برایت بخوانم :

هر جا که بود سجاد

بوی فرشته می داد

هرکس کنار او بود

از غصه می شد آزاد

***

او مهربانترین مرد

در بین عابدین بود

خوشبوترین گل باغ

در باغ این زمین بود

***

ای کاش من کنارش

یک لحظه می نشستم

تسبیح پاک خود را 

می داد او به دستم

***

آن وقت کهکشانی

در دست های من بود

تسبیح پاک سجاد

مشکل گشای من بود

***

ای صاحب صحیفه

ای مرد آسمانی

بودی برای گل ها

خورشید مهربانی

***

آیینه ی دلت را

در کربلا شکستند

بال پریدنت را

با قفل کینه بستند

***

اما تو باز کردی

قفل سیاه غم را

دادی نشان به دنیا

کار بد ستم را

***

با جوشش تو جوشید

چشمان خشک مردم

هرگز نشد صدایت 

در کوچه ی زمان گم

از طرف برادر تو : محمد عزیزی (نسیم)

کسی برای تو کیک تولدی نخرید!

بچه های کربلا در سایت رشد

امروز متوجه شدم که شعر های بچه های کربلا در سایت بزرگ رشد مورد استفاده قرار گرفته است .

البته لازم است بگویم که من این شعر ها را به مجله ی رشد دانش آموز داده بودم .با اینکه محتوای آثارم مورد قبول بود در دقایق پایانی قرار شد به جای چاپ در مجله ، تنها در سایت به نمایش در آید .

امیدوارم بتوانم کتاب آثارم ـ درباره ی محرم ـ را به چاپ برسانم .

انشاءالله

نشانی سایت رشد که این روز ها شعرهایم مهمان آنجاست.

http://www.roshdmag.ir/documents/document/14084/14108/portal.aspx